Новость на русском языке
2 жніўня ў відэазале кінатэатра «Космас» адбылася прэзентацыя паштовак, аб’яднаных назвай «Магілёў: з мінулага ў сучаснасць». У час, калі людзі ў асноўным падтрымліваюць сувязь па тэлефоне або праз Інтэрнэт, з’яўленне паштовак з краявідамі старога горада — справа незвычайная. На сустрэчу з даўніной з’явіліся і фотамастакі, і гісторыкі, і прадстаўнікі выдавецтва, якое подтрымала праект і надрукавала карткі. Завітала на «паштова-гістарычную» прэзентацыю і карэспандэнт сайта.

Напэўна не памылюся, калі скажу, што далёка не кожная кінастужка прывабіць столькі ўдзячных людзей... Сапраўды, у «Космасе» было сутарэнне! Важна тут таксама і тое, што на сустрэчы зусім не было выпадковых гледачоў: мастакі-прафесіяналы і аматары гісторыі — усе яны надзвычай добра разумелі аздін аднаго! Кожны, хто браў у рукі паштоўкі, быццам скіроўваўся ў падарожжа па старому Магілёву. Вось — Малая Садовая, а вось — Вялікая. На другім фотаздымку — парк Мураўёва, Кафедральны Іосіфаўскі сабор або Скрыжаванне вуліц Вялікай Садовай і Дваранскай. У гістарычных сюжэтах — што праўда — пазнаваліся сучасныя вуліцы і дамы.

Вядомы ў Магілёве журналіст Алесь Асіпцоў распавёў пра тое, як 13 год назад узнікла ідэя ўзнаўлення старых паштовак. Надзвычай моцна захацелася расфарбаваць старыя фотаздымкі — нібыта ўсе страчаныя будынкі захаваліся. «Цяжка было на Магілёўшчыне знайсці прыкметы беларушчыны. І ў некаторай ступені, сённяшні набор паштовак — гэта ўнёсак у абеларушчванне нашага горада. Хочацца, каб такіх здымкаў са зруйнаванымі салавутасцямі архітэктуры было меней. Добра было б, каб мы бачылі Магілёў не на паштоўках, а ў рэальным жыцці», — выказаў надзею чынны ўдзельнік праекта.

Наогул гісторыя беларускай паштоўкі налічвае 100 год. Вялікім попытам яна карысталася ў турыстаў. Аляксандр Ліцін крыху распавёў пра цяжкасці, з якімі сутыкнуліся мастакі на шляху ўзнаўлення паштовак, вялікія складанасці былі з абаронай аўтарскіх правоў. Ён заклікаў аматараў візуальнай інфармацыі, каб яны рабілі здымкі сучасных будынкаў, таму што праз некаторы час яны таксама ператворацца ў гісторыю. «Гэта будзе цікава нашым нашчадкам!» — дадаў Аляксандр Лазаравіч.

Усе расповеды суправаджаліся дэманстрацыяй слайдаў. Падрабязна спыніўся на краявідах старога Магілёва Вячаслаў Філінаў — калекцыянер старых фотаздымкаў. З яго лекцыі паўставалі стары горад і людзі, якія насялялі яго каля 100 год назад. Сталі вядомыя і нюансы стварэння паштовак. Некаторыя друкаваліся самімі фатографамі на фотапаперы. «Трэба шмат часу, каб стварыць дакладны каталог паштовак Магілёва. Магчыма, у мяне не хопіць на гэта моцаў, а магчыма, хтосьці зробіць гэта пасля мяне!» — адзначыў калекцыянер.

Па традыцыі ўсіх культурных імпрэзаў, слова ўзяў Аляксандр Агееў. Па яго словах, з гістарычнага гледзішча гэтыя паштоўкі маюць надзвычай вялікую каштоўнасць! Трэба захоўваць архітэктурную спадчыну. «Пра кожны старажытны будынак можно напісаць калі не кнігу, то главу ў кнізе па гісторыі Магілёва!» «Спадзяюся, што тыя паштоўкі, якія яшчэ надрукуюць, будуць яшчэ цікавейшымі!» — завершыў Аляксандр Рыгоравіч.

Выступленне гісторыка Ігара Пушкіна было за ўвесь вечар ці не самым эмацыянальным. Ігар Аляксандравіч зазначыў: «На фотаздымках мы бачым не нейкіх абстрактных асобаў, а канкрэтных людзей, іх побыт, адзенне. На жаль, шмат хто з нас не ведае пра тое, як выглядалі кавярні, якім было нарэшце жытло месціча? А магілёўскі трамвай? Ці быў ён у нас? Канешне, быў! Але гэта быў конны трамвай!»

Ігар Аляксандравіч прапанаваў зрабіць некалькі цыклаў паштовак: «Магілёў ХІХ стагоддзя», «Савецкага часу», «70-х — 80-х гг» і «Магілёў сучасны»! На прыканцы сустрэчы магілёўскія барды выканалі некалькі кампазіцый, прысвечаных роднаму гораду! Госці, якія ведалі словы, з задавальненнем падтрымалі іх.

Кася Кірдзяшкіна